از شمار دو چشم یک تن کم / ازشمار خرد هزاران بیش


 عاصم اردبیلی

 

استاد صالح عاصم کفاش معروف به پرویز که در شعر عاصم تخلص می‌کرد روز 13 دی ماه 1320 در محله قدیمی جمعه مسجد اردبیل در خانه پدربزرگ فقیدش شادروان غلامعسگر عاصم کفاش که از خادمین دربار حسینی و شاعری دلسوخته و بی‌تکلف بوده قدم به جهان هستی گذاشت. پدر مرحومش اسمعلی دارای ذوق ادبی بود و در راسته کفاشان بازار اردبیل به کفاشی اشتغال داشت.

 

صالح عاصم تحصیلات ابتدایی را در دبیرستان سنایی واقع در کوچه حسن‌آباد و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان پهلوی و صفوی به پایان رسانید.پس از انجام خدمت وظیفه وارد تربیت معلم تبریز شد و پس از گذراندن دوره آموزشی یک ساله به زادگاه خود بازگشت تا به عنوان معلم استخدام شود و در دبیرستان‌های اردبیل به تدریس پرداخت.وی در سال 1353 به دانشسرای عالی تهران راه یافت و در رشته زبان و ادبیات زبان انگلیسی به اخذ مدرک لیسانس نائل گردید.

 

عاصم علاوه بر مهارت در مراثی غزل‌های اجتماعی و چهار پاره‌های هجایی، منظومه‌های شیوایی به صورت بحر طویل دارد که از آن جمله‌ می توان به قطعه سوری با نام جهنمده بیتن گول (گل روئیده در جهنم) و شیخ محمد (ایکینجی بهلول) اشاره کرد. قانلی سحر، یارالی دورنا، نیسگیللی گولوشلر و ... از آثار ماندگار این شاعر محبوب و خوشنام اردبیلی است. اسفندماه سال قبل با حضور میهمانان داخلی و خارجی آئین نکوداشت باشکوهی برای این شاعر مردمی  برگزار شد

 

پیکر این شاعر فقید  از کنار مزارشهدای گمنام دانشگاه آزاداسلامی اردبیل با حضور مردم فرهنگ‌پرور اردبیل و درمیان اشک وآه خیل مشتاقان  ودوستداران این شاعر و ادیب فاخر اردبیلی تشییع و درقطعه مفاخر بهشت زهرای اردبیل  آرام گرفت .

 

 

 

نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه و استاندار اردبیل به مناسبت درگذشت شاعر استاد عاصم اردبیلی پیام تسلیتی صادر کردند. در بخشی از پیام تسلیت مشترک امام جمعه و استاندار اردبيل به مناسبت درگذشت عاصم اردبيلي آمده است: هنرمندان آگاه آیینه داران جلوه فطرت الهی و تعهد انسانی هستند و چنین هنری و چنین هنرمندانی راه به سرچشمه بقای جاودان برده اند و تا فطرت و ایمان زنده است در عالم عقول و اندیشه ها زنده خواهند بود.

 

در پیام تسلیت مشترک حجت الاسلام سیدحسن عاملی و مجید خدابخش آمده است: شاعر فقید و ادیب جلیل القدر استاد عاصم اردبیلی که عمر گرانبها و پربار خود را در این مسیر پربرکت به تعلیم و تربیت نفوس و تنویر افکار و قلوب فرزندان این دیار و همروزگاران خویش سپری کرد راه فطرت ، ایمان و اخلاق را پیموده و با هنر و شعر خود نگهبان ارزش های اصیل انسانی و الهی در جامعه و شایسته بهترین تکریم ها و تقدیرهاست.امام جمعه و استاندار اردبیل در این پیام درگذشت این شاعر برجسته را به خانواده شاعر ، دوستداران این شاعر مردمی و متعهد و قاطبه اهالی فرهنگ و ادب منطقه به ویژه دارالارشاد اردبیل تسلیت و تعزیت گفته اند.

 

 

 دستگاه های فرهنگی مختلف استان اردبیل نیزدر بیانیه ای درگذشت استاد عاصم اردبیل را تسلیت گفتند در این بیانیه آمده است: درگذشت ناباورانه فرزند شایسته دارالارشاد و دارالامان اردبیل، چهره مردمی و نام آشنای کشور استاد فرزانه و فرهیخته صالح عاصم کفاش اردبیلی مایه اندوه و تاثر فراوان اهالی فرهنگ پرور و حسینی اردبیل، جامعه فرهنگی و ادبی استان و اصحاب فرهنگ و هنر شد.

 

در ادامه این بیانیه آمده است: استاد عاصم اردبیل که دلش از آئینه بود و چشمانش از جنس باران، خیالش به سان پرنده ای بلند آشیان بود. دلش آبی و آرام از دیوارهای آسمان بالا می رفت و ابر باران زای صمیمیت بر صفحات کتاب های ماندگارش می بارید. قلم بیانگر اندیشه شکوفای او بود و نگاه عمیقش بیانگر عشق و ارادت او به آستان مقدس اهل بیت (ع) و مردم با وفای اردبیل است.

 

این بیانیه خاطر نشان کرد: عاصم اردبیلی نمادی بلند از فرهنگ و ادب دیار همیشه سرافراز اردبیل است که روح ایمان و عشق را در شعر مردمی و اجتماعی جاری و ساری ساخته است او نیک می دانست که قلم مانان سرمایه آسمان فرهنگ و هنر است که از ذهن خلاق از پاکی وجود و تبلور حقیقی احساس است او فرزند شایسته سبلان سرافراز است که با جانمایه عشق و ایمان، جلوه های عشق و دلباختگی مردم این سامان را به نیکی بر صفحه های کتاب هایش نقش بسته و شکوهی عظمت آفرین به ادبیات این دیار سرافراز بخشیده است.

 

گفتنی است، این بیانیه از طرف شورای فرهنگی عمومی استان، اراده کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و ادارات تابعه شهرستان ها، انجمن های فرهنگی و هنری استان، کانون های فرهنگی هنری مساجد استان، مراکز انتشاراتی، چاپ و کانون های تبلیغاتی استان، خانه مطبوعات استان و اصحاب فرهنگ و هنر و ادب استان اردبیل صادر شده است.



تاريخ : جمعه شانزدهم خرداد 1393 | 13:8 | نویسنده : یوسف شاهماری |

نشر شاهد مجموعه اشعار شهید «پرویز بدلی سوها» را منتشر کرد

» سرویس: فرهنگ حماسه - حماسه
parviz.jpg

کتاب مجموعه اشعار فارسی و آذری شهید «پرویز بدلی سوها: با عنوان «تپش لحظه‌ها»منتشر شد.

به گزارش ایسنا، کتاب تپش لحظه‌ها مجموعه اشعار فارسی و آذری شهید پرویز بدلی سوها است که نشر شاهد بنیاد شهید آن را چاپ و منتشر کرده است.

این کتاب در 239 صفحه در دو بخش اشعار فارسی و اشعار آذری هر کدام در چهار دفتر شعر نو، دوبیتی، رباعی، غزل و مثنوی به اهتمام جانباز و شاعر اردبیلی شهاب الدین وطن‌دوست با همکاری و حمایت اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان اردبیل به چاپ رسیده است.

کتاب شهید بدلی سوها روز چهارشنبه (21 اسفند ماه 92) در آستانه 22 اسفند روز بزرگداشت شهدا در سالن فرهنگی و هنری فدک اردبیل با حضور خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران و مسئولان رونمایی می‌شود.

پرویز بدلی سوها فرزند نورالله، خرداد سال 1344 در روستای سوها از توابع شهرستان نمین به دنیا آمد.دوران خردسالی خود را در روستا سپری کرد اما وقتی به سن مدرسه رفتن رسید همراه خانواده به شهر اردبیل نقل مکان کرد. سال 1351 در مدرسه ابتدایی انوری تحصیلات خود را آغاز کرد و سال 1364 موفق به کسب دیپلم اقتصاد شد.

طبق گفته مادرشف از هفت سالگی نوحه‌سرایی می کرد و متن نوحه‌هایش را هم خودش می‌نوشت.

در ایام مبارزات انقلاب اسلامی و بعد از آن فعالیت گسترده‌ای در راهپیمایی‌ها داشت و از اعضای فعال بسیج به شمار می‌رفت. سال 64 برای سپری کردن دوران مقدس خدمت سربازی به ارتش پیوست و در جلفا مشغول خدمت شد و سال 66 خدمت سربازی خودش را به پایان برد. اما روح بزرگش تاب ماندن نداشت و پیوسته ذکر می‌کرد: من لیاقت شهادت را ندارم و گرنه شهید می‌شدم. تا اینکه خرداد 66 از طریق سپاه پاسداران و لشکر 31 عاشورا به صورت بسیجی راهی منطقه جنوب اعزام شد.

پرویز سرانجام در مرحله اول «عملیات بیت‌المقدس 2»، بهمن‌ماه سال 1366 در منطقه عملیاتی سلمانیه به شهادت رسید و پیکر مطهرش بعد از گذشت هشت سال از شهادتش در منطقه ماووت عراق، به زادگاهش بازگشت و در گلزار شهدای بهشت فاطمه به خاک سپرده شد.

بخش‌هایی وصیت نامه شهید:

اعلام می‌کنم که بنده بر گردن احدی حقی ندارم و اگر هم حقی بر ذمه کسی داشته باشم بخاطر خدا که بسیار بخشنده و مهربان است، تماما و کمالا حلال می‌کنم. با این امید که دیگران نیز اگر حقی بر گردنم دارند مرا حلال کنند. ضمنا مبلغی بدهی داشتم که در ضمیمه این وصیتنامه چگونگی پرداخت آنها را قید کرده‌ام. امیدوارم هر کسی خبر مرگم را بشنود مرا به بزرگی خود و بخاطر جلب رضایت خداوندی ببخشد تا روحم در عذاب تضییع حق الناس معذب نگردد. پدر عزیزم از بدو تولد مایه درد سرت بودم، امیدوارم حلالم کنی و از من بگذری. من حقی بر گردنتان نداشتم.

بخاطر علی اکبر حسین(ع ) به وصیتنامه‌ام عمل کن، باشد که خدا بخاطر مقام سالار شهیدان بر تو رحمت آورد و بر من ببخشاید. مبادا بر من گریه کنی، مگر گریه‌ای آگاهانه، از روی خشم، سرشار از تنفر از یزیدیان، مملو از اشتیاق تداوم راه، ملتهب از آتش انتقام. گریه‌ای حرکت آفرین. حتی لحظه‌ای بر مقام خویش مغرورمباش که من لایق آن نیستم تا شهیدم خطاب کنند.

در نمازهای جمعه و جماعات شرکت کن که واجب است و رسانیدن پیام شهدا بر همه در جمع و جماعات میسر است.

اگر شیفته حسین و پیرو تشیع سرخ علوی هستی، چون حسین از من(و سایر فرزندانت) بگذر که این همه هدایای ناچیزی هستند بر پیشگاه پروردگار با عظمت.

مادر مهربانم، شیرزنی که مقام خویش را به خوبی درک می‌کنی، دریغ است از تو که با رنج متولد شده، با رنج زندگی کرده و با رنج پیر شده‌ای بر رنجی دیگر که اجری عظما در بر دارد صبور نباشی. صبر پیشه کن، بر من گریه نکن که گریه بر حسین بن علی(ع ) واجب‌تر است. برادران عزیزم، یکایک حلالم کنید.



تاريخ : پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1392 | 22:42 | نویسنده : یوسف شاهماری |
سلام دوستان امروز دلم هواي روستايمان سوها را كرده ياد دوران بچه گيم افتادم كه با ميني بوس آقا مير عزيز ويا آيت به روستايمان مي رفتم و بعضي موقع اتوبوس كدخدا بهمن هم بود 

براي رسيدن به دهمان از هفت يا هشت تا روستا مي گذشتم و همه جا پر از كشتزار و سبزه بود از روستاي گرمه چشمه و نيارق كوهها شروع مي شدو يه احساس خوبي به من مي داد حوالي روستايمان تا خانه مادر بزرگ دو طرف جاده باغ بود و درختان چنار صف كشيده بودند واقعا چه روزهاي خوبي بود

پدرم عصرها من را به كافه عمو محبوب مي برد و پير مرد با آن نگاه تبسم آميزش با من خوش و بش مي كرد و چايي گرمي برام مي ريخت همه مردم روستا با احترام خاصي با من صحبت مي كردندچون من در آنجا به دنيا آمده بودم در كوچه هاي روستا گاهي عمو ببير رامي ديدم باهم سلام عليك مي كرديم خيلي دوستش داشتم يا در موقع رفتن به كشتزار عمو دولت را مي ديدم و مي گفتم الله قوت وئرسين و او هم در حالي كه داس در دستش گندمها را درو مي كرد مي گفت ساغ اول

حالا هر سه به رحمت خدا رفته اند و من احساس مي كنم كه چه دوران طلايي داشتم و كاش باز هم زنده بودند و بيشتر مي ديدمشان 

پدرم مي گفت عمو محبوب هفت سال بيمار بود و پسرش و عروسش بخوبي ازش مراقبت كردند خدا عمرشان و اجرشان بدهد و مي گفت كه پسرخاله مادرش بوده

تبسمش و نگاه گرمش هرگز از يادم نمي ره و خودم را نكوهش مي كنم كه مشغله هاي زندگي و دوري باعث شدكه ندانم بيمار است و به عيادتش بروم

دوران كودكي ام چقدر قشنگ بوده خدايا .

از اين به بعد سعي خواهم كرد كه خاطراتم را بنويسم



تاريخ : پنجشنبه دهم بهمن 1392 | 22:23 | نویسنده : یوسف شاهماری |

سه برادر نزد امام علی عليه السلام آمدند و گفتند ميخواهيم اين مرد را که پدرمان را کشته قصاص کنی. 
امام علی (ع) به آن مرد فرمودند: چرا او را کشتی؟

آن مرد عرض کرد: من چوپان شتر و بز و ... هستم. يکی از شترهايم شروع به خوردن درختی از زمين پدر اينها کرد، پدرشان شتر را با سنگ زد و شتر مرد، و من همان سنگ را برداشتم و با آن به پدرشان ضربه زدم و او مرد.

امام علی عليه السلام فرمودند: بر تو حد را اجرا ميکنم. آن مرد گفت: سه روز به من مهلت دهيد. 
پدرم مرده و برای من و برادر کوچکم گنجی بجا گذاشته پس اگر مرا بکشيد آن گنج تباه ميشه، و به اين ترتيب برادرم هم بعد از من تباه مي شود. 
اميرالمومنین (ع) فرمودند: چه کسی ضمانت تو را ميکند؟ 
مرد به مردم نگاه کرد و گفت اين مرد. 
اميرالمومنين (ع) فرمودند: ای اباذر آيا اين مرد را ضمانت ميکنی؟
ابوذر عرض کرد: بله. اميرالمومنين 
فرمود: تو او را نميشناسی و اگر فرار کند حد را بر تو اجرا ميکنم! 
ابوذر عرض کرد: من ضمانتش ميکنم يا اميرالمومنين. 
آن مرد رفت . و سپری شد روز اول و دوم و سوم ... 
و همه مردم نگران اباذر بودند که بر او حد اجرا نشود... 
اندکی قبل از اذان مغرب آن مرد آمد.
 و در حاليکه خيلی خسته بود، بين دستان اميرالمومنين قرار گرفت 
و عرض کرد: گنج را به برادرم دادم و اکنون زير دستانت هستم 
تا بر من حد را جاری کنی. امام علی (ع) فرمودند: 
چه چيزی باعث شد برگردی درحاليکه ميتوانستی فرار کنی؟

آن مرد گفت: ترسيدم که بگويند "وفای به عهد" از بين مردم رفت...

اميرالمومنين از اباذر سوال کرد: چرا او را ضمانت کردی؟

ابوذر گفت: ترسيدم که بگويند "خیر رسانی و خوبی" از بین مردم رفت...

اولاد مقتول متأثر شدند و گفتند: ما از او گذشتيم... اميرالمومنين عليه السلام فرمود: چرا؟

گفتند: ميترسيم که بگويند "بخشش و گذشت" از بين مردم رفت...

و اما من اين پيام را برای شما فرستادم تا نگويند "دعوت به خير" از ميان مردم رفت....



تاريخ : شنبه نهم آذر 1392 | 19:53 | نویسنده : یوسف شاهماری |

گولوستاندا آچيب گوللر      حسينيم واي حسينيم واي 


سلام دوستان باز هم ماه محرم آمد و سياه پوش شديم عزاداري براي امام حسين و يارانش عشق به همه خوبيهاست من اين عزاداري را به مردم روستاي سوها و نيارق و همه دوستداران آن حضرت تسليت مي گويم



تاريخ : سه شنبه چهاردهم آبان 1392 | 21:35 | نویسنده : یوسف شاهماری |
جدیدترین نوشته آقای محمد اوجاقی نیارق

جدید ترین نوشته محمد علی اوجاقی نیارق در قالب کتاب با نام ” هرقاپیدان بیر سوز ” منتشر و در دسترس علاقمندان قرار گرفت.

آقای محمد علی اوجاقی نیارق نویسنده ، پژوهشگر و شاعر توانای نیارق هستند که در دنیای مجازی نیز با  نام ” نیارق پژوهی “ فعالیت مینمایند . ایشان با انتشار بسیاری مقالات در نشریات  کشور خصوصا نشریات اردبیل دین خود را نسبت به خواستگاه خویش باغرو و اردبیل ادا نموده و اخیرا نیز کتاب ” تاریخ منطقه ” را در دست تالیف دارند .

کتاب جدید ” هرقاپیدان بیر سوز ” همانگونه که از نامش پیداست خاطرات و حکایات و اشعار حکمت آموزی است که سینه به سینه نقل شده و اکنون از هر دری توسط مولف گرد آوری و در دسترس خوانندگانش قرار داده است .

البته ناگفته نماند طبق شنیده های قبلی که علاقمندان به نوشته ها ، و اشعار ایشان بیان میکردند نام این کتاب به عنوان ” هر قاپیدان بیر سوز     هر اوجاقدان بیر کوز ” بوده است.

با آرزوی موفقیت برای آقای محمد اوجاقی

منبع : سایت نیارا



تاريخ : دوشنبه هشتم مهر 1392 | 21:43 | نویسنده : یوسف شاهماری |

جنگل ابر از قدیمی‌ترین و زیباترین جنگلهای ایران است که با گونه‌های گیاهی و جانوری نادر، یکی از منحصر به فردترین زیست بوم های ایران محسوب می‌شود.این جنگل در حدود ۵۰ کیلومتری شمال شرق شهر شاهرود در استان سمنان و در مسیر جاده شاهرود به آزادشهر و در استان گلستان  در پشت روستای ابر قرار دارد.

به دلیل این که در اغلب مواقع فضای این جنگل را اقیانوسی از ابر فراگرفته به این نام مشهور است. در این جنگل ابرها آنقدر به درخت‌ها نزدیکند که به‌نظر می‌رسد جنگل بر روی ابرها سوار است و می‌توان در میان ابرها گشت و گذار کرد و به باور بسیاری از گردشگران یکی از زیباترین چشم‌اندازهای طبیعت ایران محسوب می‌شود.


 


 

 

 

 اهمیت جنگل ابر به سه دلیل برای دنیا اهمیت دارد:

  • دوم اکوتن این ناحیه دارای اهمیت است؛ یعنی مرز میان‌بند بین دو اکوسیستم منطقه نیمه بیابانی و جنگلی است. به‌طوریکه می‌توان در جنگل‌های این ناحیه درختان سوزنی‌برگ را در کنار درختان پهن‌برگ دید که این امر در گونه‌های جانوری هم تاثیرگذار بوده است.
  • سوم جغرافیای خاص منطقه که دو منطقه کم ارتفاع و بلند را در کنار هم قرار داده است دارای اهمیت است؛ به‌طوری که شاهد تشکیل اقیانوس ابر در این منطقه هستیم که پدیده کم نظیری در دنیا محسوب می‌شود.

افزون بر زیبایی طبیعی و اقیانوس ابرهای در دسترس، مشخصات کم‌نظیری مانند وجود گونه‌های متفاوت گیاهان چوبی به همراه گونه‌های گیاهی بسیار نادری مانند راش، بلوط، توسکا، نارون، گیلاس وحشی، بارانک، سرخدار،نمدار و مانند آن‌ها این قابلیت را پدید آورده که این اراضی همچون موزه‌ای زنده برای جذب گردشگران داخلی و خارجی مورد استفاده قرار بگیرد. بخشی از گردشگران خارجی این منطقه، گیاه‌شناسانی هستند که برای دیدن گونه‌های نادر گیاهی موجود در جنگل‌های هیرکانی به ایران می‌آیند و دسته دوم، گردشگران عمومی هستند که اغلب از کشورهای آسیای میانه و خاورمیانه می‌آیند.


موقعیت جغرافیایی

جنگل زیبا و خوش‌آب و هوای ابر با ۳۵ هزار هکتار وسعت در ادامه جنگل‌های سرسبز شمال کشور است.

این جنگل مانند تاجی بر بلندی رشته کوه‌ها در امتداد قله ۴ هزار متری شاهوار و بعد از عبور از باغ‌های بسطام خودنمایی می کند. این جنگل در استان سمنان و در نزدیکی در مجاورت روستاهای ابر، شیرین‌آباد و خاک‌پیرزن واقع شده و تقریباً مرز استان سمنان و استان گلستان است.


با تشكر از دوست عزيزمان آرشام



تاريخ : چهارشنبه سی ام مرداد 1392 | 19:41 | نویسنده : یوسف شاهماری |
شَهید یک لفظ تجلیلی است، و برای کسانی به کار می‌رود که در راه اجرای فرمان دینی خود را فدا کرده‌اند، یا به خاطر دفاع از عقیده خود یا دفاع از مرزهای حکومت دینی جان خویش را از دست داده‌اند. شهادت در دین اسلام به‌معنای کشته شدن در راه خدا است. و در اسلام شهید به کسی گفته می‌شود که جان خود را در راه خدا فدا کند. واژه شهید در این دین دارای تقدس خاصی استشهيدان زنده اند و در محضر خدا هستند

روستای سوها دوازده شهید دارد که سه تن از آن ها در روستای سوها به خاک سپرده شده اند.
اسامی شهدای روستای سوها عبارتند از:

اباذر بوذری

احمد دادخواه

بهروز داداشپور

پرویز بدلی

سلامت حبیب زاده

سلیم سیدنظیری

صمد شهابی

فریدون زارعی

قادر نوبخت سوها

مختار مقیمی

نعمت شهابی

ولی جعفرنژاد



تاريخ : شنبه هشتم تیر 1392 | 19:49 | نویسنده : یوسف شاهماری |
دوستان گلم سلام

بارديگر بهار آمده همه جا سرسبز شده 

و عطر گلها در فضا پيچيده كوهها سرسبز شده اند 

رودخانه ها پر آب و حيات جان تازه اي گرفته

حس مي كنم خدا را با تمام وجود و اورا از ته دل سپاس مي گويم

   



تاريخ : پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1392 | 23:39 | نویسنده : یوسف شاهماری |

كوههاي تالش در كناره غربي درياي خزر قرار دارد و چون سدي مانع از عبور ابرهاي باران زا به آن سوي كوهها مي شود لذا دامنه هاي غربي اين رشته كوه عمدتا جنگلي و دامنه هاي شرقي، خشك يا مرتع است.اردبيل ،هير،گيوي،خلخال و كلور شهرهاي مهم در دامنه شرقي هستند.دامنه غربي تا كنار دريا ادامه دارد و شهرهاي مهم آن آستارا،لوندويل،حويق،ليسار ،هشتپر و اسالم است.دو جاده اصلي اين دو قسمت را به هم مربوط كرده است يكي محور مواصلاتي آستارا-اردبيل كه از گردنه معروف حيران عبور مي كند و ديگري جاده اسالم به خلخال كه زيبايي آن شهره خاص و عام است.

عبور از ميان مراتع،گذر از گردنه ها و كوههاي زيبا با مناظري به غايت زيبا با تغييرات جوي ناگهاني بطوري كه در عرض چند ساعت آفتاب و مه و باران و رعد و برق و گاهي بارش برف را در ارتفاعات مي توان تجربه كرد و با گذر از ميان جنگلهاي تنك با درختچه هاي خاص در ميان مراتع، به جنگلهاي انبوه و كهنسال هيركاني با درختان سر به فلك كشيده وارد مي شويم.اين همه زيبايي و تنوع را در يك برنامه دو تا سه روزه مي توان ديد و تجربه كرد.اين تجربه به حدي لذت بخش است كه هشت سال پياپي ما را با تمام گرفتاري هاي زندگي شهري در موعدي خاص به اين منطقه كشانده است. هر سال با بررسي نقشه هاي توپوگرافيك و با كمك نرم افزارهاي كامپيوتري مسيري جديد و البته پرهيجان را كه كمي ماجراجويي نيز چاشني آن شده است را انتخاب مي كنيم.شش سالي است كه پس از مشخص شدن مسير و علامت گذاري آن روي نقشه به كمك نرم افزارهاي خاص اين كار ،مسير مشخص شده را وارد gps كرده و با خاطري آسوده تر وارد منطقه مي شويم.هر چند كه در بسياري از مواقع به طور كامل بخاطر شرايط خاص منطقه نمي توانيم مسير را دقيقا دنبال كنيم ولي هميشه مطمئن هستيم كه خصوصا در ميان مه و جنگل كه ديد بصري بسيار محدود است،گم نخواهيم شد.امسال نيز پس از بحث و جدل با تعدادي از همسفران تصميم گرفتيم كه مسير جديدي را كه از روستاي سوها شروع مي شد به سمت لوندويل طي كنيم.
روستاي سوها از توابع بخش آبي بيگلو شهرستان نمين واقع در استان اردبيل است.در جاده اصلي اردبيل به آستارا پس از عبور از پليس راه در سمت جنوبي جاده به سه راهي مي رسيم كه جاده جنوبي به سمت تفرجگاه فندقلو و آبي بيگلو مي رود.پس از 21 كيلومتر به بخش آبي بيگلو كه در دشتي سرسبز قرار دارد مي رسيم و جاده اي را كه در روبروي بخشداري قرار گرفته ادامه مي دهيم و پس از 19 كيلومتر و در پايان اين جاده كه آسفالته است به روستاي سوها ،درست در پاي كوه مي رسيم.
اعضاي گروه ما براي اين برنامه ماجراجويانه كمي بيشتر از استاندارد سفرهاي ماجراجويانه است.سي و هشت نفر از اعضاي كانون گردشگران جوان ايران كه به هيچ طريق از شركت در اين برنامه انصراف ندادند! سرپرستي و كنترل اين تعداد از علاقه مندان به طبيعت خودش به هيجان اين برنامه مي افزايد.هيجاني كه گاهي با كمي نگراني همراه مي شود.

ما ساعت 10:30 دقيقه ششم تيرماه هشتاد و هفت روستاي سوها را به سمت درياچه سد بندليك ترك مي كنيم.اين محل كه يكي از تفرجگاههاي اطراف اردبيل است راه خاكي نسبتا خوبي دارد كه اتومبيل هاي سواري به راحتي در آن رفت و آمد مي كنند.كوله پشتي ها را به همراه چند نفر با وانت نيسان زودتر رهسپار كرديم و خودمان خرامان به سمت سد حركت مي كنيم.اين مسير را كه حدود هفت كيلومتر است با وانت در عرض نيم ساعت مي توان طي كرد.وقتي به كنار سد كه در حقيقت آب بند بزرگ و قديمي است رسيديم،مه همه جا را گرفته بود و به سختي مي شد چند متري را ديد.با كمك gps مسير را به سمت شمال شرقي ادامه داديم و سپس از مسير پا كوبي كه پيدا كرديم ،پس از گذر از مرتعي سرسبز وارد جنگلي با درختچه هاي انبوه شديم.به علت بارندگي روزهاي گذشته و هواي مه گرفته امروز راه گل الود و بسيار ليز بود كه سرعت ما را به طور چشمگيري كم كرده بود ما كوهي را به سمت شرق تراورس كرديم خوشبختانه چند چشمه در راه بود كه لحظاتي خستگي را از تن به در كرد.بخاطر مه غليظ به سختي مي شد يك متري را هم ديد و با ورود به منطقه جنگلي راه اصلي را گم كرديم و به تدريج خودمان را در جنگلي انبوه يافتيم كه هيچ مسير مشخصي در آن نبود.

داشتن gps قوت قلب خوبي بود كه در نهايت گم نخواهيم شد هر چند ممكن است مسيرمان دشوار باشد.در ميان اين جنگل گاهي با مناطقي مواجه مي شديم كه درختان توسط قاچاقچيان براي درست كردن زغال بريده شده بود و در كوره هايي مشغول درست كردن زغال بودند ولي از انسانهايي كه اقدام به اين كار كرده بودند خبري نبود.البته چند ساعت بعد دو نفر را ديديم كه ايشان از ديدن جمعيت ما متعجب شده بودند.به گفته اين افراد تا به حال هيچ كوهنوردي از اين منطقه عبور نكرده بوده و با كمي ترس و اضطراب ما را راهنمايي كردند كه مجددا راه را گم كرديم البته چيزي به عنوان راه وجود نداشت و ما به دنبال نقاطي بوديم كه قبلا وارد gps كرده بوديم.با اتمام مه توانستيم موقعيت خود را بهتر تشخيص دهيم و به سمت خط الراس كوه حركت كرديم و در مرتعي مشرف به منطقه، نهار را در ساعت 5 بعدازظهر خورديم از اينجا مي شود به راحتي دريا،شهر آستارا و لوندويل وهمچنين دره آبشار لاتون و مسير خط لوله گاز را در قسمت شمالي ديد.در دوردست نيز جاده اي كه از ميان دره به سمت لوندويل كشيده شده است،ديده مي شود.ما بايد خودمان را به اين جاده برسانيم و از آنجا راهي لوندويل شويم.

بر سر اين خط الراس چند كومه چوبي كه اكنون ويرانه اي بيش نيست به چشم مي خورد.به دنبال راه مي گرديم و راهي را پيدا مي كنيم كه پس از نيم ساعت پياده روي در كنار چشمه اي به پايان مي رسد.مجددا به سر خط الراس بر مي گرديم تصميم مي گيريم كه كوه را به سمت جنوب تراورس كرده و پس از فرود به ميان دره از كمر كش كوه مقابل به سمت شرق ادامه مسير بدهيم.
از شيب تندي پايين مي آييم و به كنار رودخانه مي رسيم .به خاطر جا مناسبي كه براي شب ماني پيدا كرده ايم تصميم مي گيريم كه شب را در همانجا اطراق كنيم.تاكنون بيش از 12 كيلومتر را طي كرده ايم.تعدادي در چادر مي خوابند و عده اي ديگر ترجيح مي دهند كه در زير سقف آسمان با ستاره هاي بيشمارش بخوابند و به راستي خواب به سرعت بر ما چيره مي شود و لذت تماشاي بيشتر ستارگان را از ما مي گيرد.در نيمه هاي شب با صداي نفس گرازي كه براي نوشيدن آب به كنار رودخانه آمده بيدار مي شوم ولي با خود فكر مي كنم كه با سر وصدا كردن بي مورد خستگي را بر تن همنوردان تثبيت مي كنم.لذا ترجيح دادم تا به داخل كيسه خواب بخزم و به فردا بيانديشم.

صبح پس از خوردن چاي و صبحانه و جمع آوري چادرها و وسايل در ساعت 8:30 دقيقه حركت خود را به سمت سنگ كله قندي شكل كه روز قبل تصميم گرفته بوديم تا از فراز آن عبور كنيم،ادامه مي دهيم.در كمتر از 45 دقيقه پس از عبور از شيب تندي به اين پديده جالب ميرسيم.تعدادي از دوستان از شيب تند اين توده زبر سنگي كه بي شباهت به يك سنگ پا عظيم نيست،بالا مي روند.به راستي كوه سنگي عجيب و زيبايي است .30 دقيقه اي را مشغول عكاسي از مناظر زيبا اطراف مي شويم.

اكنون مسير پا خورده اي را يافته ايم و با دقت از آن عبور مي كنيم.كم كم چند كلبه در دامنه هاي كوه پديدار مي شوند.به اين منطقه ميكومي مي گويند.جاده تا اينجا كشيده نشده است ولي وجود تعدادي موتور سوار در كنار زمين ورزش اين روستاي كوچك دليل خوبي بر هموار بودن باقي مسير دارد. عده اي از جوانان هم مشغول بازي فوتبال هستند.مسير را كه اكنون كاملا مشخص است به سمت كف دره و كنار رودخانه ادامه مي دهيم.شيب تند، خستگي بچه ها را كه عمدتا كوله هاي سنگيني نيز دارند،بيشتر مي كند.

درست از كنار رودخانه جاده آغاز مي شود.چند كلبه كوچك هم در كنار رودخانه ديده مي شود به آن اسكندرحياطي مي گويند.از ميان اين جاده خاكي مسير را ادامه ميدهيم تا به محله اي به نام شير حياطي مي رسيم.ظاهرا در گذشته نه چندان دور در اين محل مدرسه اي هم داير بوده است و حالا با خالي از سكنه شدن اين محل درب مدرسه هم بسته است.چشمه اي با آب بسيار خنك در كنار اين روستاي متروكه جاري است كه خستگي را از تن دور مي كند.حدود نيم ساعت بعد و حدود ساعت 3 بعدازظهر به مغازه و قهوه خانه اي مي رسيم و با چند چاي از خودمان پذيرايي مي كنيم.در نيمكت جلو قهوه خانه پدري را با دو فرزند كوچكش مي بينيم.او مي گويد كه در چندين سال قبل معلم دبستان شيرحياطي بوده و اكنون براي تجديد خاطرات، با فرزندانش براي ديدار از روستا به آنجا رفته است.با خوش شانسي وانتي را پيدا مي كنيم و مابقي راه را سوار وانت مي شويم. روستاي بزرگي در مسير به نام خان اتي قرار دارد كه با شاليزارهاي برنج احاطه شده است.حدود ساعت 4 بعدازظهر به لوندويل مي رسيم.در ساحل شهر حويق تني به آب دريا مي زنيم و مابقي خستگي را از تن به در مي كنيم.از كنار ساحل به كوههاي تالش نگاه مي كنيم و با آرزوي سلامتي، در انتظار سال آينده براي اجراي برنامه هيجان انگيز ديگر، اين محل را به سوي تهران ترك مي كنيم.

سفرنامه تصویری این مسیر

منبع: http://www.anobanini.net



تاريخ : دوشنبه نوزدهم فروردین 1392 | 19:8 | نویسنده : یوسف شاهماری |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.