سلام يولداشلار بويوك چيله گئتدي خيردا چيلله گئتدي بركتلي ديلر سوها كندي و نيارا و حور و گوزه ل گرمه چشمه وبريس و سايري محال لار قاريلا غني لشدي  

يئنه ده اولكه ميزه بايرام آيي گلدي  اوميد آيي يئر نفسه گلن آيي و تكم چيلر اوينويان آيي  

تكم تكم اويناما          قول قيچيي قاتتاما 

نيارق وبلاگيندا ن عزيز دوستوم موسي اوجاقي نيارق بيله سويله يير

 "تکم و تکمچی؛  و نوروز داما (نوروز خوانی) پیش قراولان عید نوروز"  در نیارق

تکم خوانی آیینی است به قدمت نوروز و یادگاری از آداب و رسوم عید باستان که همواره در سرزمین اردبیل و همينطور در نيارق، به عنوان آینی ماندگار و منحصر به فرد مورد توجه مردم بوده و با روش مخصوص توسط تکم گردانها به اجرا گذاشته می شد.

آئین تکم گردانی سالیان پیش با آداب و رسوم کهن مردم آذربایجان و بویژه استان اردبیل و همچنین نیارق، عجین بوده و همه ساله با فرا رسیدن عید نوروز، مردم به انتظار تکمچی می نشستند و انتظار داشتند که تکم چی سمبل نشاط بهاری ،آنها را برای استقبال از بهار آماده سازد.

بی شک اشعار تکم، بسیار متنوع و فراوان بوده و تکمچی به در هر خانه ای که می رفت و شعر می خواند، صاحب خانه به تناسب وضعیت مالی و امکانات خود چیزی بعنوان "شاباش"، خلعت و انعام یا همان " بایرام پایی " به او هدیه می کرد.

در سالهائی که بین آخرین چهارشنبه سال (چهارشنبه سوری) و عید نوروز فاصله زیاد بود، این فاصله بحبوحه فعالیت تکمچیها به حساب می آمد.

تکم گردانان  و بعد ها ، " نوروز داما چیلار " (نوروز خوانها) ، مثل کسانی بودند که در دوره هخامنشیان دعا می کردند و از پادشاه هدایایی می گرفتند. تکم گردانان و نوروز داماچیلار نیز که مژده بهار را می دادند و مژدگانی می گرفتند، به این مژدگانی"  بایرام پایی یا پای" یا سهم می گفتند و گرفتن آن را حق خودشان می دانستند و البته تکم چیها نیز لزوم دادن انعام را در اشعاری یاد آور می شد:

"آی تکمین کندی وار      کمندی وار کندی وار  "(تکم خونه و زندگی داره – عائله و عیال داره)

"هر قاپودا اویناسا        بیر نلبکی  قندی  وار"  (پس هر دری برقصه – یک نعلبکی قند داره)