داستاني از امام علي

سه برادر نزد امام علی عليه السلام آمدند و گفتند ميخواهيم اين مرد را که پدرمان را کشته قصاص کنی. 
امام علی (ع) به آن مرد فرمودند: چرا او را کشتی؟

آن مرد عرض کرد: من چوپان شتر و بز و ... هستم. يکی از شترهايم شروع به خوردن درختی از زمين پدر اينها کرد، پدرشان شتر را با سنگ زد و شتر مرد، و من همان سنگ را برداشتم و با آن به پدرشان ضربه زدم و او مرد.

امام علی عليه السلام فرمودند: بر تو حد را اجرا ميکنم. آن مرد گفت: سه روز به من مهلت دهيد. 
پدرم مرده و برای من و برادر کوچکم گنجی بجا گذاشته پس اگر مرا بکشيد آن گنج تباه ميشه، و به اين ترتيب برادرم هم بعد از من تباه مي شود. 
اميرالمومنین (ع) فرمودند: چه کسی ضمانت تو را ميکند؟ 
مرد به مردم نگاه کرد و گفت اين مرد. 
اميرالمومنين (ع) فرمودند: ای اباذر آيا اين مرد را ضمانت ميکنی؟
ابوذر عرض کرد: بله. اميرالمومنين 
فرمود: تو او را نميشناسی و اگر فرار کند حد را بر تو اجرا ميکنم! 
ابوذر عرض کرد: من ضمانتش ميکنم يا اميرالمومنين. 
آن مرد رفت . و سپری شد روز اول و دوم و سوم ... 
و همه مردم نگران اباذر بودند که بر او حد اجرا نشود... 
اندکی قبل از اذان مغرب آن مرد آمد.
 و در حاليکه خيلی خسته بود، بين دستان اميرالمومنين قرار گرفت 
و عرض کرد: گنج را به برادرم دادم و اکنون زير دستانت هستم 
تا بر من حد را جاری کنی. امام علی (ع) فرمودند: چه چيزی باعث شد برگردی درحاليکه ميتوانستی فرار کنی؟

آن مرد گفت: ترسيدم که بگويند "وفای به عهد" از بين مردم رفت...

اميرالمومنين از اباذر سوال کرد: چرا او را ضمانت کردی؟

ابوذر گفت: ترسيدم که بگويند "خیر رسانی و خوبی" از بین مردم رفت...

اولاد مقتول متأثر شدند و گفتند: ما از او گذشتيم... اميرالمومنين عليه السلام فرمود: چرا؟

گفتند: ميترسيم که بگويند "بخشش و گذشت" از بين مردم رفت...

و اما من اين پيام را برای شما فرستادم تا نگويند "دعوت به خير" از ميان مردم رفت....